Breda (2025)
Weer een stedentripje. Dit keer naar een stad waar we nog niet zijn
geweest, namelijk Breda. Ook met een mooie oude binnenstad. De zomer
is op dit moment zeer zomers, dat komt goed uit; echt terrasjesweer.
Woensdag 2 juli. Gisteren was de warmste dag van het jaar met maar
liefst 35 graden. Vandaag is ook nog flink warm, maar halverwege de
middag gaat de temperatuur afnemen. Vanwege die hitte is Hans
’s ochtend al vertrokken en heb ik gevraagd of hij om twaalf uur kan
inchecken. In een vriendelijke reactie werd aangegeven dat het hotel
vol zit en het dus druk is, maar ze hun best doen om een kamer rond
die tijd klaar te hebben.
Terwijl ik nog thuis werk, krijg ik even na twaalf uur een link met
informatie hoe ik met de mobiele telefoon in het hotel en mijn kamer
kan komen. Tien minuten later stuurt Hans een foto vanuit zijn kamer.
Het is dus gelukt. Ik werk dan nog een paar uurtjes. De was heb ik
vanmorgen gedraaid en glas en PMD-zak weggebracht en kliko langs de
weg geplaatst. Kortom, het huis opgeruimd achtergelaten.
Bij het overstappen in Rotterdam is de temperatuur van 31 gezakt
naar 24 en er staat meer wind. In de trein naar Breda zit ik naast
een donker meisje in een wit zomerjurkje met twee kleine tatoeages
op haar bovenbenen. Zij stapt ook in Breda uit. Onder het station
kom je door de poortjes en het centrum is dan door een tunneldoor-
gang naar links.
Eenmaal buiten op straat houd ik de route aan die de meeste
wandelaars volgen. Een brede en rustige straat komt uit bij een zeer
breed zebrapad en via een brug lopen diverse paden door een mooi park.
Mensen op het gras genieten van het mooie weer, zoals een grote groep
picknickende vrouwen in zomerjurken. Helaas wel her en wat ongure
types, daklozen of wiet rokende figuren met muziek en blikjes alcohol.
Ik loop een beetje kriskras. Er is ook een groep ganzen, die laten
veel poepjes op de paden achter.
Uiteindelijk houd ik een rechts aan en kom uit op een plein tegenover
het kasteel. Daar maak ik een paar foto’s van en loop dat verder
richting het centrum recht op Hotel Sutor af. Een klein hotel, daarom
is er niet altijd iemand bij de receptie en kun je met je telefoon
inloggen. Dan moet je wel internet hebben. Van Hans heb ik toen ik
nog thuis was al de wifi-gegevens gevraagd, maar er is ook een sterk
en gratis signaal van restaurant Humphrey’s. Aan deze kant van het
centrum fraaie en statige monumentale panden.
Via een krappe trap ga ik naar kamer 210. Ik heb uitzicht op een
steegje naast het hotel. Hans is door de eigenaar op een plek voor
koffie gewezen, naast een ‘kookwinkel’. Maar hij is onderweg blijven
hangen bij het schattig kleine ‘Omi’ met warme kleuren van Nynke van
Kampen. Hij zit op het trottoir bij een klein salontafeltje.
Daar drinken we cappuccino en thee. Tegenover ons Publiek Werken, een
tatoeagezaak en bloemenwinkel. Het is geen druk straatje, maar toch
altijd wel iets te zien, zoals een jonge man met Lost Highway van
David Lynch op een T-shirt.
Toch wel nieuwsgierig naar wat de eigenaar van het hotel Hans heeft
aangeraden, lopen we nog een stukje verder op zoek naar een ‘kookwinkel’.
Ook op de hoek van de straat zien we die nog niet. Hans vraag het aan
een elegante bediende bij Marie-Stella-Maris, een zeep-boutique op de
hoek. We moeten nog een klein stukje verder, op de volgende straathoek,
daar zit De Kookwinkel en daarnaast Sip First.
Maar we gaan eerst even terug naar het hotel. Hans heeft met kamer 207
een prachtig uitzicht op het plein richting het kasteel aan de voorkant
van het hotel. Vanwege het mooie weer gaan we snel weer de deur uit.
Voor morgenavond heb ik een restaurant gereserveerd. Voor vanavond heb
ik ’t Hart van Breda in gedachten waar je niet kunt reserveren. Mocht
dat niet bevallen, dan kunnen we naar Saigon Deli. Die laatste heeft
zeer goede reviews op Google.
Maar ‘t Hart heeft een mooi terras waar we kunnen genieten van het
voorbijlopende publiek. Hier eerst wat drinken en dan later een tafeltje
binnen voor het eten. De vogels in de bomen boven het terras maken veel
herrie. Toch bevalt de plek uitstekend. We zien veel jongeren, mogelijk
studenten van de Breda University of Applied Sciences.
BUas is de grootste hoger onderwijsinstelling op het gebied van
toerisme, leisure en hospitality ter wereld. Bijna alle opleidingen
van BUas zijn Engelstalig en een aantal opleidingen wordt ook in het
Nederlands aangeboden. Studenten worden gestimuleerd om in het buiten-
land op uitwisseling of stage te gaan. In de Engelstalige opleidingen
studeren studenten uit allerlei landen. BUas heeft meer dan een halve
eeuw ervaring in praktijkgericht hoger onderwijs en internationaal
samenwerken. In 2018 is de naam veranderd in Breda University of
Applied Sciences.
Wanneer de tafeltjes vooraan in het restaurant bezet dreigen te raken,
gaan we snel naar binnen. Alle deuren staan open en ventilators aan
het plafond draaien op volle toeren.
Ik bestel een mango-smoothie, Hans een royale carpaccio als voorgerecht.
Als hoofdgerecht heb ik een kipsaté burger en Hans de hartsalon. Hij
neemt dame blanche na en ik een warme wafel met ijs en slagroom.
Zo rond zeven uur is de late dienst begonnen en neemt het aantal
lesbisch-uitziende serveersters toe. Het meisje dat ons op het terras
hielp is vertrokken. Het regent even, we zien enkele mensen met paraplu
voorbijkomen. Maar echt onweer en stortregens gaan aan Breda voorbij.
Het toetje komt helaas op nogal warme bordjes en we krijgen geen
dessertlepels, de enige missers van de avond, want verder een prima
plek om te dineren.
In de badkamer ontdek ik dat de zeep en shampoo van Marie-Stella-Maris
komen. Door het avontuurtje aan het einde van de middag kennen we die
zeepwinkel inmiddels ook. Het hotel heeft allerlei leuke details.
Zoals het behang achter mijn bed met schaars geklede danseressen, een
tekst op de spiegel, tips voor restaurants op briefjes aan de muren in
de gang en originele decoraties.
Donderdag 3 juli. Ik heb gisteravond voorgesteld om kwart over negen
te gaan ontbijten. Bij de receptie betaal ik de toeristenbelasting.
De kamers had ik al online betaald. Bij het hotel kun je een ontbijt-
pakket bestellen voor op de kamer, maar op de website worden ook
suggesties in de buurt gedaan. Daar lijkt mij In Kannen & Kruiken de
meest interessante optie. Maar eerst wil Hans bij de eigenaar melden
dat zijn airco soms een raar bromgeluidje maakt.
Rond tien uur stappen we bij IKEK binnen. Dat blijkt een uitstekende
keuze. De tafels lijken nieuw, maar de stoelen een samenraapsel van
vondsten bij de kringloop. De opzet is ruim. Je kunt ook in de tuin
zitten. Wij nemen een tafel in de buurt van de platenspeler. Er werkt
een jong team meiden en ze hebben verse en natuurlijke opties op de
menukaart. Plus goede muziek, van Fleetwood Mac, Neil Young en
dergelijke. Naast IKEK zit overigens een lijstenmaker met enkele
fraaie antieke Japanse prenten.
We lopen verder door het oude centrum, komen langs het marktplein
waar we gisteravond zaten en verkennen de westkant en zoeken alvast
op waar Bregje zit, daar heb ik voor morgenavond gereserveerd.
Hans heeft behoefte aan hoedjes, die vindt hij bij Bever. Met het
zonnige weer zijn petjes niet voldoende beschermend. De winkels in het
centrum maken een vitale indruk. Misschien door het fraaie weer, maar
er lijkt ook weinig leegstand te zijn. Het is vandaag niet meer zo
heet. Breda lijkt een leuke stad om te winkelen.
Aan het einde van de middag zitten we eerst bij Bregje op het terras
aan het water. Ze zetten speciaal voor ons een parasol op. Wanneer
het harder begint te waaien en daardoor afkoelt, zoeken we binnen een
tafeltje voor twee. Bregje heeft een aantrekkelijke formule van een
3-gangenmenu voor een aantrekkelijke prijs. Voor sommige gerechten
moet je iets bijbetalen. Ik neem carpaccio, zalmfilet en een kaas-
plankje.
Had ’t Hart een overvloed aan lesbo’s en IKEK aantrekkelijke meiden,
bij Bregje zijn de dames in de bediening die ons helpen wat groter of
zwaarder. Elke restaurant lijkt een eigen type personeel te hebben.
Wanneer de kokkin even pauzeert en de meeste de gasten zijn vertrokken,
heeft een groot deel van de bediening pauze en valt de service even
helemaal uit. Zo vergeten ze mijn cola zero en duurt het even voor
we cappuccino en thee kunnen bestellen.
Het is nog niet zo laat, maar voor mij is het laat genoeg en ik heb
mijn kamer nog maar nauwelijks gezien. Hans kan zoals ik gisteravond
al voorstelde bij Ned Kelly’s Irish Pub om de hoek bij ons hotel nog
wat gaan drinken, maar hij zoekt ook zijn kamer op.
Vrijdag 4 juli. Rond kwart over negen verzamelen op de kamer van Hans.
Hij heeft afgelopen nacht een beetje last gehad van de herrie op straat.
Dat is het nadeel van deze mooi kamer aan de voorkant. Ik ben rond
vijf uur ook wakker geweest door geschreeuw. Mijn slaapkamerraam had
ik open.
De keuze voor het ontbijt is makkelijk; weer naar In Kannen & Kruiken.
Dit keer een andere tafel. Hans had gisteren de Oat en ik de Hangop,
nu wisselen we dat om. Rond elf uur gaan we via een iets oostelijker
route door het park (langs de speelplaats en T-Huis Breda) naar het
station. We stappen in Den Bosch over op een trein die via Utrecht
naar Enkhuizen gaat. Op Utrecht CS nemen we snel afscheid, ik heb
6 minuten overstaptijd.
Thuis heb ik net tijd om de wasmachine te starten en het in de koelkast
klaargezette ontbijtfruit te eten. Dan Sven van school ophalen. Hij is
met zijn eigen fiets naar school. De sleutel zit er nog in... Gelukkig...
Hij wil graag met Revi spelen. Dat kan helaas vandaag niet bij Revi
thuis, daarom neem ik Revi achter op de fiets mee en kunnen ze bij ons
spelen.
Weer een mooi stedentripje. Goede restaurants, mooi weer en vruchtvol
gewinkeld.
In september gaan we naar Deventer.
Johan (7 augustus 2025)